• Λεωφόρος Ρεθύμνου 6, 5330, Αγία Νάπα, Κύπρος
  • Δευ - Παρ 8.00 - 21.00 | Σαβ 08:00 - 14:00
  • Ελληνικα

«Η Μηχανική Διάγνωση και Θεραπεία σε μια περίπτωση εγκυμοσύνης»

Ιατρικό περιοδικό Μηχανική Διάγνωση και Θεραπεία του Ελληνικού Ινστιτούτου McKenzie – Τόμος 7 Τεύχος #1 Ιανουάριος – Μάρτιος 2008

Χατζημιχαήλ Σ. Λάμπρος, Φυσικοθεραπευτής, Cert. MDT

Η ασθενής στην οποία αναφέρομαι, προσήλθε στο φυσικοθεραπευτήριο οχτώ(8) ημέρες πριν αναχωρήσει για την ιδιαίτερη πατρίδα της, την Αγγλία. Άξιο λόγου το γεγονός ότι είχα τις σημειώσεις μου από την Α’ εκπαιδευτική σειρά ακόμα μέσα στην τσάντα μου, μιας και είχα επιστρέψει στην Κύπρο πριν από μερικές ώρες.

            Η θεραπευτική οδός που ακολούθησα βασίστηκε πάνω στην πιστή εφαρμογή των όσων είχα διδαχτεί από την Α’ εκπαιδευτική σειρά. Κατ΄ ακρίβεια ξεκίνησα με την τυποποιημένη φόρμα αξιολόγησης, συλλέγοντας στοιχεία για την κλινική εικόνα της ασθενούς και στη συνέχεια προχώρησα με τις δοκιμασίες. Αρχικά ένιωθα ότι ήταν κάτι που θα μπορούσα να αντιμετωπίσω. Μπορεί να μην είχα εμπειρία, αλλά οι γνώσεις με τις οποίες είχα εφοδιαστεί, ήταν ακόμη πολύ φρέσκες στο μυαλό μου.

            Η πραγματικότητα όμως με διέψευσε καθώς οι δοκιμασίες της κάμψης από όρθια θέση, της ύπτιας κατάκλισης αλλά και της έκτασης από όρθια θέση, επιδείνωναν τα συμπτώματα. Η δε δοκιμασία έκτασης από πρηνή κατάκλιση δεν ενδείκνυτο να εφαρμοστεί μιας και ήταν αδύνατο να εκτελεστεί, λόγω της προχωρημένης εγκυμοσύνης της ασθενούς.

            Ανατρέχοντας άλλη μια φορά στις γνώσεις που κατά την εκπαιδευτική μου περίοδο είχα αποκομίσει, συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να εφαρμόσω μια δοκιμασία που ουσιαστικά θα ήταν παραλλαγή της έκτασης από πρηνή κατάκλιση. Η ροη της σκέψης μου με οδήγησε τότε σε μια δοκιμασία που θεωρητικά έμοιαζε σωστή, πρακτικά όμως η εφαρμογή της ήταν άγνωστο τοπίο για μένα.

            Η τεχνική της εν λόγω δοκιμασίας ήταν να ακινητοποιήσω όσο μπορούσα τις λαγόνιες ακρολοφίες της ασθενούς με τα χέρια μου και στην συνέχεια να της ζητήσω να χαλαρώσει, ενώ ο κορμός της συγκρατούνταν από τον ώμο μου. Παθητικά εκτέλεσα δεκαπέντε (15) επαναλήψεις ενώ κατά την διάρκεια τους ζητούσα από την ασθενή να με ενημερώνει για την ένταση των συμπτωμάτων. Στην συνέχεια της ζήτησα να σηκωθεί και να περπατήσει. Με έκπληξη παρατήρησε ότι ο πόνος είχε ελαττωθεί ενώ ταυτόχρονα είχε βελτιωθεί η κινητική της συμπεριφορά. Σ΄ αυτό το σημείο η σκέψη μου πλανήθηκε στον καθηγητή μου τον Δημήτρη ……….. και τα φανάρια κυκλοφορίας των δρόμων (κόκκινο, κίτρινο, πράσινο) που τόσο χαρακτηριστικά χρησιμοποιούσε για να παρομοιάσει την κατεύθυνση της κίνησης σε μια θεραπευτική αγωγή. Εφάρμοσα αυτή την τεχνική σε 4 σετ των 15 επαναλήψεων. Η ένταση των συμπτωμάτων μειώθηκε όπως επίσης και το φαινόμενο της επικέντρωσης. Εκείνο που έπρεπε πλέον να κάνω ήταν να εκπαιδεύσω τον σύζυγο να συμβάλλει στην εφαρμογή της τεχνικής αυτής. Στο τέλος, έδωσα στην ασθενή το μαξιλαράκι McKenzie καθώς και οδηγίες, υπό μορφή εκπαίδευσης, που αφορούσαν στην υπέρδιορθωμένη στάση για την αναχαίτιση του πόνου, που προκαλούνταν από τον βήχα.

2η ημέρα: Η ασθενής προσήλθε στο φυσικοθεραπευτήριο με σαφώς βελτιωμένη κλινική εικόνα. Ο πόνος στην όρθια θέση, στην κάμψη καθώς και στην έκταση από όρθια θέση είχε σταματήσει. Ο πόνος στο βάδισμα μειώθηκε κατά 50% ενώ με το ίδιο ποσοστό είχε μειωθεί και ο πόνος του βήχα. Έδωσα τις ίδιες οδηγίες όπως την 1η ημέρα, ×15/2h, καθώς επίσης ζήτησα αναπαράσταση της τεχνικής που εφάρμοζαν, έτσι ώστε να εξετάσω την ορθότητα της και να διορθώσω τυχόν λάθη στην εκτέλεση της.

3η ημέρα: Η ασθενής προσήλθε στο φυσικοθεραπευτήριο με ένα πλατύ χαμόγελο ικανοποίησης. Δεν είχε εμφανίσει κανένα απολύτως σύμπτωμα και το εύρος τροχιάς των κινήσεων της είχε αποκατασταθεί πλήρως. Το επόμενο βήμα ήταν να αξιολογήσω την δοκιμασία έκτασης από όρθια θέση και κατά πόσο θα μπορούσα να αντικαταστήσω την αρχική μου τεχνική, πράγμα που έγινε. Η έκταση απο όρθια θέση δεν παρήγαγε τα συμπτώματα έτσι και αντικαταστάθηκε με την αρχική τεχνική. 

7η ημέρα: Η ασθενής δεν είχε παρουσιάσει κανένα απολύτως σύμπτωμα και ήταν σε θέση να εκτελέσει χωρίς κανένα πρόβλημα τις καθημερινές της δραστηριότητες. Της έδωσα οδηγίες που αφορούσαν στην εκτέλεση της άσκησης με συχνότητα ×15/3h.

            Υπήρχε όμως ένα ακόμα πρόβλημα που κλήθηκα να αντιμετωπίσω. Η ασθενής θα αναχωρούσε από την Κύπρο, πράγμα που σήμαινε ότι δε θα μπορούσα να την καθοδηγώ πλέον. Οι οδηγίες που της έδωσα κινούνταν πάνω σε δυο σημεία αναφοράς. Το πρώτο αφορούσε στην εκτέλεση της άσκησης κάθε 3 ώρες και το δεύτερο στην επίσκεψη κάποιου διπλωματούχου στη μέθοδο McKenzie συναδέλφου μου κατά την περίοδο παραμονής της στην Αγγλία.

            Στα δυο (2) χρόνια που χρησιμοποιώ τη μέθοδο McKenzie, συνέβαλλα επιτυχώς στην αποθεραπεία ακόμη ενός αντίστοιχου περιστατικού, εφαρμόζοντας την ιδία τεχνική. Δε γνωρίζω αν αυτό διδάσκεται στη σειρά που οδηγεί στην απόκτηση του διπλώματος στην Μηχανική Διάγνωση και Θεραπεία. Εκείνο όμως που γνωρίζω είναι ότι εφάρμοσα κάτι που πιστεύω ότι είναι σωστό και θα επιθυμούσα να το μοιραστώ με τους συναδέλφους μου.

DSC01343Ασθενής: Βρίσκεται σε καθιστή θέση με τα πόδια να ακουμπούν στο σκαλάκι.

Θεραπευτής: Κάθεται πίσω από τον ασθενή

Αρχική Θέση

Ασθενής: Βρίσκεται σε καθιστή θέση με τα πόδια να ακουμπούν στο σκαλάκι.

Θεραπευτής: Κάθεται πίσω από τον ασθενή

Σκοπός: Να ασκηθεί μία “ακινητοποίηση” της λεκάνης έχοντας ο θεραπευτής τα χέρια του επί των λαγόνιων ακρολοφιών, ζητώντας παράλληλα από τον ασθενή να χαλαρώσει τον κορμό της επάνω στην πρόσθια δεξιά περιοχή του ώμου του θεραπευτή εκτείνοντας έτσι την οσφυϊκή μοίρα, μια παραλλαγή της έκτασης από πληνή κατάκλιση.

Βήμα 1ο: Τα χέρια του θεραπευτή “ακινητοποιούν” τις λαγόνιες ακρολοφίες.

Βήμα 2ο: Ο ασθενής ακουμπά στην πρόσθια δεξιά περιοχή του ώμου του θεραπευτή.

Τελική Θέση

Βήμα 3ο:Ο θεραπευτής ασκεί δύναμη επί των λαγόνιων ακρολοφιών και κατευθύνει τον κορμό της ασθενούς προς τα πίσω, εκτείνοντας την οσφυική μοίρα. Η άσκηση της δύναμης επί των λαγόνιων ακρολοφιών πρέπει να είναι συνεχής μέχρι το τέλος της τεχνικής

Hi, How Can We Help You?