• Λεωφόρος Ρεθύμνου 6, 5330, Αγία Νάπα, Κύπρος
  • Δευ - Παρ 8.00 - 21.00 | Σαβ 08:00 - 14:00
  • Αγγλικα
  • Ελληνικα

Ολική Αρθροπλαστική γόνατος

Διαβάστε πλήρη διατριβή κάνοντας κλικ στο παρακάτω βιβλίο:

Αρθροπλαστική γόνατος

Εφημερίδας “H Yγεία μου” -«Αρθροπλαστική γόνατος Β΄μέρος», 30 Σεπτεμβρίου 2006, αρ. τεύχους 12

Χατζημιχαήλ Σ. Λάμπρος, Φυσικοθεραπευτής, Cert. MDT

Ιστορικό υπόβαθρο, επιδημιολογία, οικονομικά δεδομένα, ενδείξεις, αντενδείξεις και αποτελέσματα

 Χρονολογία

Η πρώτη αρθροπλαστική γόνατος αναφέρθηκε το 1861 από τον Φέργκιουσον. Ωστόσο, η αρθροπλαστική του Verneuil αναγνωρίστηκε το 1863, όταν εισήγαγε έναν σάκο μεμβράνης μεταξύ των αρθρικών επιφανειών του γόνατος. Αργότερα, άλλοι χειρουργοί εφηύραν και χρησιμοποίησαν υλικά όπως δέρμα, μυς, λίπος και ακόμη και την ουροδόχο κύστη από χοίρους. Αλλά καμία από αυτές τις προσπάθειες δεν πέτυχε. Στις δεκαετία του 1920 και του 1930, cambell έκανε τη χρήση του περιτοναϊκού μοσχεύματος δημοφιλής ως παρεμβατικό υλικό. Αυτή η μέθοδος είχε περιορισμένα αποτελέσματα στην αγκύρωση του γόνατος.

Το 1940, Cambell ανέφερε επιτυχή χρήση ενός ένθετου μετάλλων στο μηριαίο αποτύπωμα, και σύντομα MNSmith-Petersen, στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης, ανέπτυξε μια παρόμοια αρθροπλαστική αρχικά για τη θεραπεία ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα με ακυλοποιητική σπονδυλίτιδα. Αργότερα το 1953, Macintosh και McKeever ανέφεραν τη χρήση ημι-αρθροπλαστική στο μηριαίο οστό.

Η νέα πρωτοποριακή εξέλιξη ξεκίνησε όταν ο B.Willdius έκανε την πρώτη τεχνητή άρθρωση το 1951. Ο τύπος “μεντεσέ” διόρθωσε αρκετές παραμορφώσεις καθώς και ο ασθενής απέκτησε μια κινούμενη τροχιά (με χαμηλότερη τροχιά οδήγησης 90). Και χωρίς πόνο).

Ωστόσο, οι πρωτοπόροι της ιστορικής περιόδου της σύγχρονης αρθροπλαστικής είναι gunston και McKenzie.by εισάγοντας μεταλλικά συρόμενα στηρίγματα στο μηριαίο οστό στην αρθρική άρθρωση. Για να εξασφαλιστεί το υποκείμενο οστό, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το πήλινο τσιμέντο. Αυτή η αρθροπλαστική ήταν η πρώτη που σχεδιάστηκε και βασίστηκε στην αλλαγή της ακτίνας των μηριαίων condyles. Οι σταυροειδείς σύνδεσμοι διατηρήθηκαν προκειμένου να αυξηθεί η κοινή σταθερότητα.    

Αλλά η πιο σημαντική επιτυχία ήρθε το 1973 με το σχεδιασμό της συνολικής αρθροπλαστικής γόνατος, η οποία εξακολουθεί να παραμένει η ίδια.

Η εμπειρία έχει πλέον οδηγήσει στην προώθηση υλικών όπως μεταλλικά και πλαστικά υλικά, την επιλογή και τη χρήση του τιτανίου, την επιλογή μιας μεθόδου στερέωσης για την αντικατάσταση της στερέωσης των υλικών με τσιμέντο και, τέλος, μεταλλικές επιφάνειες κατασκευάζονται για να επιφέρουν μια εσωτερική αύξηση των οστών σπογγώδη. [ek1]   .

Επιδημιολογία

Δεν υπάρχει πολλή έρευνα για την επιδημιολογία για ολική αρθροπλαστική γόνατος. Ωστόσο, δίνονται αριθμοί σχετικά με αυτό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχουν 213.000 συνολικές αρθροπλαστικές γόνατος που εκτελούνται κάθε χρόνο, οι οποίες εκτελούνται στο γόνατο λόγω οστεοαρθρίτιδας του γόνατος.

Οικονομικά στοιχεία

Τα αποτελέσματα μιας μελέτης από Culler και τους συναδέλφους του έδειξε ότι κάθε συνολική αρθροπλαστική γόνατο κοστίζει κατά μέσο όρο $ 11.000, ενώ την ίδια στιγμή εκτιμάται ότι 213.000 γίνονται κάθε χρόνο, με συνολικό κόστος έως και $ 5 δισεκατομμύρια.

Το κόστος για κάθε συνολική αρθροπλαστική γόνατος περιλαμβάνει:

A. το χειρουργείο,

B. ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό,

C. την προεγχειρητική είσοδο του ασθενούς στον οποίο χορηγούνται αντιβιοτικά και πραγματοποιούνται διάφορες δοκιμές,

D. μετεγχειρητική διαμονή του ασθενούς και

E. την περίοδο παρακολούθησης και αποκατάστασης (φυσιοθεραπεία) του ασθενούς.

Αν συγκρίνουμε το οικονομικό κόστος σε σχέση με το όφελος που είχαν οι ασθενείς από την αντικατάσταση της άρθρωσης τους, είναι συγκριτικά πολύ υψηλότερο από το αντίστοιχο αυτών των ασθενών που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς ή αιμοκάθαρση.

Ενδείξεις

Χειρουργική αποκατάσταση είναι η τελευταία επιλογή που θα συνιστάται όταν συντηρητική θεραπεία μπορεί να μην είναι αποτελεσματική.

Οι ενδείξεις για τη συνολική αρθροπλαστική γόνατος είναι:

A. έντονο επίμονο πόνο, ο οποίος δεν μπορεί πλέον να ελεγχθεί συντηρητικά (με φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπεία),

B. η μεγάλη παραμόρφωση στην τραχύτητα ή την τραχύτητα,

C. σοβαρή οστεοαρθρίτιδα του γόνατος,

D. η μεγάλη δυσκολία στο περπάτημα και

E. σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών.

Ο σοβαρός νυχτερινός πόνος και ο πόνος κατά τη διάρκεια της κίνησης που κάνει τον ασθενή δυσλειτουργικό και ανίκανο να αντιμετωπίσει τις καθημερινές δραστηριότητές του, ακόμη και μετά την προσωρινή αναλγησία είναι μια βασική ένδειξη για χειρουργική αποκατάσταση και όχι το μειωμένο εύρος κίνησης της άρθρωσης, ανισορροπία ή οποιαδήποτε παθολογικά ευρήματα.

Η ηλικία του ασθενούς είναι συχνά μια ένδειξη ή αντενδείξεις για χειρουργική επέμβαση. Εάν ο ασθενής είναι κάτω των 65 ετών και πάσχει από ρευματοειδή αρθρίτιδα, μπορεί να ενδείκνυται η αντικατάσταση των αρθρώσεων.

Σε γενικές γραμμές, η ολική αρθροπλαστική γόνατος, ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και το σωματικό βάρος του ατόμου, ενδείκνυται σε:

A. Άνδρες 65 ετών, ενώ σε περίπτωση που το σωματικό τους βάρος υπερβαίνει τα 255 lbs προσθέτουμε άλλα 5 χρόνια,

B. Γυναίκες 60 ετών, ενώ σε περίπτωση που το σωματικό τους βάρος υπερβαίνει τα 175 κιλά προσθέτουμε άλλα 5 χρόνια.

Τα αποτελέσματα που έχουμε από τη συνολική αρθροπλαστική γόνατος είναι:

A. 95 ανακούφιση από τον πόνο,

B. βελτίωση της τροχιάς της κίνησης και της σταθερότητας του γόνατος και

C. βελτίωση του επιπέδου δραστηριότητας του ασθενούς.

Τέλος, ο ορθοπεδικός χειρουργός θα πρέπει να συζητήσει με τον ασθενή τη χειρουργική επέμβαση και τις επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν. Είναι επίσης σημαντικό για τον ασθενή να μιλήσει με την οικογένειά του ή έναν φίλο πριν από τη λήψη μιας απόφασης, καθώς πολλοί ασθενείς δεν αισθάνονται άνετα να λάβει την απόφαση στο γραφείο του γιατρού.

Αντενδείξεις

 Χειρουργική επέμβαση για ολική αρθροπλαστική γόνατος είναι μια σημαντική χειρουργική διαδικασία, συχνά συνοδεύεται από ένα σημαντικό αριθμό επιπλοκών και θνησιμότητας (1-2). Ως εκ τούτου, σε περιπτώσεις όπου ενδείκνυται ολική αρθροπλαστική, η γενική κατάσταση του ασθενούς θα πρέπει να αξιολογείται και ιδίως οι λειτουργίες του εγκεφάλου, της καρδιάς, του ήπατος, γενικευμένη ατονία (αδυναμία), δηλαδή συνθήκες που μπορεί να είναι αντένδειξη για οποιαδήποτε επιλεγμένη χειρουργική επέμβαση. Μια επείγουσα ιατρική διαβούλευση συνιστάται πάντα. Ο αριθμός των ασθενών στους οποίους εντοπίστηκαν προεγχειρητικά προβλήματα που δεν απαιτούσαν διόρθωση πριν ο ασθενής εισαχθεί στο χειρουργείο (π.χ. προβλήματα με την καρδιαγγειακή, ηπατική, ουροποιητική διαδικασία, μεταβολικές παθήσεις κ.λπ.) είναι πραγματικά εντυπωσιακός.

Έχει παρατηρηθεί ότι οι μετεγχειρητικές επιπλοκές είναι πιο συχνές σε ασθενείς ηλικίας 80 ετών και άνω, και για το λόγο αυτό συνιστάται να έχουμε αυτή την τελευταία επιλογή. Αντενδείξεις είναι επίσης αυτές οι χειρουργικές επεμβάσεις για τους ασθενείς που δεν μπορούν να περπατήσουν λόγω σοβαρών προϋπαρόντων προβλημάτων.

Άλλες αντενδείξεις για ολική αντικατάσταση των αρθρώσεων του γόνατος είναι:

  • ενεργή λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος, της ουροδόχου κύστης, του δέρματος, του θώρακα ή οποιασδήποτε άλλης περιοχής,
  • οποιαδήποτε διαδικασία που μπορεί να προκαλέσει ταχεία καταστροφή των οστών (π.χ. γενικευμένη οστεοπενία, τοπική θεραπεία στο γόνατο, τοπική οστεοπόρωση),
  • νευροτροφική άρθρωση,
  • εξελισσόμενη νευρολογική νόσο.

Η ολική αρθροπλαστική γόνατος δεν πρέπει επίσης να εκτελείται σε ασθενείς με φανερή οστεοπενία. Πρέπει πρώτα να προσδιοριστεί η αιτία της νόσου, πρέπει να αρχίσει η θεραπεία και πρέπει να εξασφαλίζεται ότι η ασθένεια δεν αναπτύσσεται με τη βοήθεια σειράς ακτινογραφικών δεδομένων.

Σε ασθενείς με νευροτροφικές αρθρώσεις υπάρχει εκτεταμένη καταστροφή των οστών και σημαντική εξωτική θεραπεία, υπάρχει πρόσθετος πόνος, αλλά δεν είναι τόσο οξεία όσο στην περίπτωση των μαζικών αλλαγών στο σχηματισμό των οστών. Επίσης, οι ασθενείς με αυξημένο ποσοστό καθίζησης ερυθροκυττάρων θα πρέπει να διερευνώνται για πιθανή λοίμωξη.

Τέλος, για να πραγματοποιηθεί αυτός ο τύπος χειρουργικής επέμβασης, πρέπει να υπάρχει επαρκής ποσότητα οστικής μάζας που θα επιτρέψει την ικανοποιητική σταθεροποίηση των τμημάτων της πρόθεσης. Αυτό είναι συχνά ένας σοβαρός περιοριστικός παράγοντας όταν υπάρχουν κακοήθεις όγκοι στην περιοχή που καταστρέφουν μια σημαντική ποσότητα οστικής μάζας.


Hi, How Can We Help You?